Mahmoud Khalil Al-Husary
Sheikh Mahmoud Khalil al-Husary (1917–1980) was een van de bekendste Egyptische recitanten van de twintigste eeuw. Hij was de eerste die de volledige Koran in murattal-stijl opnam en liet uitzenden, en zijn heldere, nauwkeurige voordracht wordt wereldwijd gebruikt om tajwied te leren.
Over Mahmoud Khalil Al-Husary
Al-Husary werd op 17 september 1917 geboren in Shobra al-Namla, een dorp bij Tanta in de Nijldelta. Op vierjarige leeftijd ging hij naar de Koranschool, en rond zijn negende kende hij de hele Koran uit het hoofd. Vanaf zijn elfde kreeg hij les in de Ahmad al-Badawi-moskee in Tanta. Later studeerde hij aan de Al-Azhar, waar hij een diploma behaalde in de tien leeswijzen (al-qira'at al-'ashr).
Op 16 februari 1944 was hij voor het eerst te horen op de Egyptische Koranradio, nadat hij dat jaar de recitatiewedstrijd van de radio had gewonnen uit ongeveer tweehonderd deelnemers. Hij werd recitant in de Ahmad al-Badawi-moskee (1945) en de Sidi Hamza-moskee (1948). In 1955 werd hij benoemd in de Al-Hussein-moskee in Caïro, waar hij bijna dertig jaar reciteerde.
In 1957 kreeg hij de titel Sheikh al-Maqari', de hoogste functie voor Koranrecitanten in Egypte. Vanaf 1960 leidde hij bij de Al-Azhar de afdeling die Koranexemplaren controleerde op fouten, en hij was lid van de Al-Azhar-raad voor islamitisch onderzoek. In 1967 ontving hij van president Nasser de Egyptische onderscheiding voor kunst en wetenschap (eerste klasse) en werd hij gekozen tot voorzitter van de wereldbond van Koranrecitanten.
Zijn opnames zijn van grote betekenis. In 1961 nam hij de hele Koran op volgens de leeswijze van Hafs, daarna volgens Warsh (1964) en Qalun en ad-Duri (1968). In 1968 maakte hij ook de Mushaf al-Mu'allim, een onderwijsversie waarin hij elk vers langzaam voordraagt zodat leerlingen kunnen meelezen en nazeggen. Hij nam de Koran op in zowel murattal- als mujawwad-stijl.
Al-Husary reisde de wereld rond. In 1960 was hij de eerste Egyptische recitant die naar Pakistan en India reisde. Hij reciteerde onder meer op het World of Islam Festival in Londen (1976), bij de Verenigde Naties (1977) en in Buckingham Palace (1978), en bezocht onder meer Frankrijk, China, de Filipijnen en Singapore. Hij was een groot voorstander van de rustige, afgemeten tartil en schreef twaalf boeken over de Koranwetenschappen.
Hij overleed op 24 november 1980. Met een derde van zijn nalatenschap werden een moskee in Caïro, een moskee in Tanta, drie islamitische instituten en een Koranschool in zijn geboortedorp gebouwd. Zijn familie zet dat werk voort met de Sheikh al-Husary-stichting.